De route van verstand en hart
07/06/2010
De route van verstand en hart
In dit leven kom je ver als je maar goede argumenten hebt. Dat is althans zo mijn ervaring. Weet je iemand te overtuigen van je gelijk, intenties of zienswijze, dan kan je voor jezelf of voor de goede zaak veel bereiken. Dat heeft te maken met mensen die in de geest van de regel geving en afspraken het stukje menselijkheid de doorslag laten geven. 
Het heeft allemaal te maken met de kijk op het leven. Hoe kijkt de ambtenaar, de winkelier, je vriend, vriendin, leraar, ouder tegen het leven aan? Het lijkt er wel op of de zakelijke skills het steeds vaker gaan winnen van de intuïtie en het gevoel. Waarom hanteren we steeds vaker de letter in plaats dat we in de geest handelen?
Joost mag het weten.

Een jaar of 35 geleden schreef een oud-collega een artikel in het personeelsblad van het bedrijf waar wij samen werkten. Hij trok fel van leer tegen iedereen die wel eens iets van zijn wel eens iets van zijn werk mee naar huis had genomen. Terecht, vond iedereen. Maar zijn betoog miste iedere nuance. Een pak suiker of printerpapier snapt iedereen. Maar een nietje, elastiekje of een minuut eerder naar huis hoort natuurlijk ook in het rijtje thuis. Toch zijn we in dit soort gevallen veel beter in staat om de geest en de letter van elkaar te scheiden. Een nietje? Kom kom, wel serieus blijven hè?

Helemaal mooi wordt het, als je bovenstaand voorbeeld zou plaatsen in een omgeving die bijvoorbeeld voornamelijk wordt gedomineerd door Christelijke dogma's. Die zullen al snel de letter volgen, terwijl een gemiddelde Nederlander de scheidslijn heel wat minder strak zou stellen.

Het gaat allemaal om de menselijke geest. Hoe is deze geprogrammeerd. Welke normen en waarden zijn meegegeven en overgenomen. Maar nog interessanter is het vervolg. Hoezeer zijn mensen in staat of worden ze in staat gesteld hun eigen normen en waarden en gevoelens toe te passen in bijvoorbeeld het werk.

Het gebeurt steeds vaker dat het rechtlijnig volgen van de procedures belangrijker wordt gevonden dan het laten spreken van het hart. De vorm en de inhoud lijken in dat opzicht elkaar voorgoed te verliezen.