Het dunne ijs
17/05/2010
Het dunne ijs
Sjonge, het kan verkeren in de politiek. Dat het leven grillig kan zijn, wist ik al, maar dat het ijs zo dun is dat je er ieder moment doorheen kunt zakken, bewijst de situatie rondom Jack de Vries maar wel weer. Het leven is kwetsbaar, relatief en bovenal levensgevaarlijk. 
Nu hoor ik de moraalridders roepen dat Jack de Vries het allemaal aan zichzelf te danken heeft. Met name hen roep ik op om diep in hun eigen hart te kijken. Er is geen koe zo bont, of er is een vlekje aan.

Ben je een publiek figuur, dan stellen we kennelijk andere eisen. Dan ben je een monument van onwrikbaarheid. Als je Paul de Leeuw heet, dan mag je dark rooms frequenteren, mensen beledigen en jezelf schaamteloos verrijken (je hebt immers talent). Heet je daarentegen Jack de Vries, dan ben je de hoeksteen van de samenleving en moet je gewoon aan een beeld voldoen.

Ik heb mij dikwijls afgevraagd hoe geloofwaardig ik de mensen uit mijn omgeving zou vinden, als ze anders zouden blijken dan dat ik van ze verwacht. Vaak ben je van mening je dat mensen zich op een bepaalde manier dienen te gedragen. En als ze anders doen dan je wilt of verwacht, dan heb je problemen.

Van een moeder verwacht je bepaald gedrag. Van je kinderen, je werkgever, je echtgenoot, je buurman. Maar, zo vraag ik mij af, indien je teleurgesteld bent in gedrag van anderen, valt dat die anderen dan aan te rekenen? Met andere woorden: als de staatssecretaris zich niet functie-adequaat gedraagt, moet hij dan weg?

Over Jack de Vries is de afgelopen dagen het nodige geschreven. En zal ik u eens wat zeggen: iedereen heeft gelijk. Maar wat lost die constatering op? We zijn allemaal mensen. Onfeilbaarheid en onkwetsbaarheid bestaan niet. We zijn geen heiligen en brengen ook geen heiligen voort. Maar we eisen wel dat de onkreukbaarheid die we zelf node missen, tot de standaarduitrusting van de ander behoort. Daarin zit iets controversieels.

Of Jack de Vries het nu met Melissa Goede gedaan heeft, zal me eerlijk gezegd een worst zijn. Net zoals het opportunisme van de tegenkrachten van christelijke huize die het vertrek van De Vries heel goed kunnen gebruiken. En dat gedrag, beste lezers, is toch ook niet netjes.

De partij van de andere wang, van de vergeving, verbroedering en van Jezus van Nazareth kotst de getrouwen van vandaag morgen gewoon uit. Omdat ze niet in het pulletje vallen en omdat we in feite niet in staat zijn om echt invulling te geven aan de boodschap die vanuit liefde is ontstaan.
 
« Naar overzicht
Portal - Zoeken - Contact