Spreken is zilver
06/03/2010
Spreken is zilver
Ook vandaag staat de krant nog vol van het verkiezingsnieuws, zullen we maar zeggen. Landelijk staat Emile Roemer als nieuw boegbeeld van de SP in de belangstelling. Lokaal staat het spotje gericht op Frans Klut (D66) en Andries Pruiksma (PvdA).
 
Beide heren stonden relatief laag op de lijst. Het lag niet in de lijn der verwachtingen dat zij hun kandidatuur verzilverd zouden zien. Klut geldt echter al decennia lang als bevlogen persoon die met zijn voeten in de klei staat. Pruiksma heeft kennelijk al net zo'n achterban, want anders kom je niet met zoveel voorkeurstemmen in de raad.

Waar de een triomfeert, legt de ander het loodje. Peter de Vrij (51) die toch nummer drie op de lijst stond, legde het loodje. Zo gaat dat dan. Peter kennende, zal dit hem aardig zeer doen. Hij staat bekend als een bevlogen politicus met een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Kennelijk is dit niet goed genoeg meer. De kiezer spreekt, zegt men dan.

Van zo'n uitspraak krijg ik altijd een wat katterig gevoel. Volgens mij is meer dan de helft weg gebleven. Dan kan je op twee manieren uitleggen. De ene is, dat de politiek kennelijk teleurstelt of niet tot de verbeelding spreekt. De ander is dat mensen kennelijk zo op zichzelf gericht zijn, dat stemmen net iets teveel moeite is.

Stemmen doe je volgens mij niet (alleen) voor jezelf. Stemmen doe je ook voor anderen. Omdat je iets wilt bereiken. Tussen beloven en doen zit een wereld van verschil. Tussen dromen en werkelijkheid ook. Stemmen is een voorrecht. Dat doe je omdat jij ergens in gelooft en iets wil bereiken. Maar ik geloof dat het merendeel van onze samenleving het liefst de andere kant op kijkt.