Klaaglied om Agnes
05/03/2010
Klaaglied om Agnes
Lieve Agnes,
Jij kent mij niet en ik jou niet. Toch wil ik je heel graag iets zeggen. Toen ik gister hoorde van je beslissing om ermee te stoppen, ontsnapte er een heel lelijk woord aan mijn lippen. Niet tegen jou gericht hoor, nee dat niet. Meer van: wat vreselijk. In de politiek heb je vrienden en vijanden. Dat is iets wat je zeker zult beamen. Maar soms denk ik, zijn mensen zelf hun ergste vijand. 
Dat gevoel Agnes, overheerst na een nachtje slapen. Want: waarom moet jij weg?
Ik ga er voor het gemak van uit dat niemand jou daartoe heeft gedwongen. Geen vernietigende blik van Jan Marijnissen of het gehijg in je nek van al diegenen die staan te trappelen om je op te volgen.

Maar waarom gestopt? Ik de krant lees ik dat, hoewel een aantal prominente CDA-ers roepen om het hoofd van hun lijsttrekker Balkenende, maar liefst 71 procent van de leden juist wel wil dat hij blijf.
Waarom jij dan weg?

Waarom ben jij verantwoordelijk voor de terugval in het aantal zetels? Zeg het mij, lieve Agnes. Ik kom er niet uit.
Voel je je verantwoordelijk voor het feit dat jij de boodschap niet hebt kunnen overbrengen? Voel je je een roepende in de woestijn? Heb je de juiste woorden niet kunnen vinden?
De toon niet kunnen halen of tot de fantasie van jan modaal kunnen doordringen?

Lieve Agnes, jij bent mijn held. Je doet het prima. Authentiek fel, standvastig en vastberaden. Dat houdt toch niet op?
Wij, mensen die in je geloven, wij die op je hebben gestemd en dit weer willen doen, ons laat je toch niet in de steek voor al die sukkels die met hun vingers in de oren en hun handen voor hun ogen de andere kant op koekeloeren? En wij dan, die in je geloven? Wij, die de boodschap wel hebben gehoord en begrepen? Je laat ons toch niet vallen?
Agnes, en wij dan?
Agnes? 
« Naar overzicht
Portal - Zoeken - Contact