Goed beschouwd
04/03/2010
Goed beschouwd
De houdbaarheidsdatum van politiek getinte verhalen is altijd maar kort. Vandaag verbaasd over, morgen weer gewoon. Gisteren was het nog blauw en vandaag is het dan groen. Gisteravond tot laat nog in het Helderse gemeentehuis geweest, waar gezworen politieke vrienden en hun opponenten samen met belangstellenden de uitslagen hebben kunnen volgen. 
De exacte cijfers waren er rond middernacht nog niet, maar inmiddels zijn de kaarten duidelijk. Ik denk dat ik de stoelendans die we iedere vier jaar weer zien voltrekken al voor de vierde keer bewust meemaak. En met bewust, bedoel ik dan: dichtbij.

Ooit stond ik zelf kandidaat. Groot was de ontluistering bij mijn partij, de PvdA, toen een behoorlijk aantal stemmen richting nieuwkomer De Stadspartij ging in plaats van naar onze sociaal democraten. In het kamp van de Stadspartij was het feest. De PvdA ruziede over de toekomst.

Een aantal jaren later hadden we Leefbaar Den Helder dat bij gebrek aan visie, kwaliteit en eendracht ook roemloos van het toneel is verdwenen. Vier jaar geleden veroverde Transparant Den Helder, dat zelfs op de avond voor de uitslag nog in de veronderstelling leefde dat tien zetels er wat hun betreft wel inzat, uiteindelijk niet EEN zetel.

En dan de SP. Die waren vier jaar geleden met vier zetels de grote nieuwkomer. Ook daar was naar een dag al ruzie in de tent en twee van de vier gekozenen begonnen voor zichzelf met Progressief Den Helder, een partij die inmiddels niet meer bestaat. De oprichters vonden dat hun werk erop zat. Ook een manier om de eer aan jezelf te houden!

Ik bedoel maar, wat is de houdbaarheidsdatum van de politiek? Inmiddels is nieuwkomer Trots op Nederland een feit. Samen met de VVD zijn ze de grootsten (stand 4 maart 12:05 bron: volkskrant)
Ben zeer benieuwd wat dit betekent voor de te vormen coalitie. Maar meer benieuwd ben ik welke standpunten deze nieuwkomer zal innemen. Want je kunt nog zoveel willen, uiteindelijk ben je dan toch een onderdeel van een systeem waarin je met anderen iets moet zien te bereiken.

Mijn hart ligt overduidelijk in de hoek van de Welzijn. Wat mij betreft staat het Welzijn van mensen voorop. Maar je zult er met zijn allen de schouders onder moeten zetten. Dan heb je ook mensen nodig die voor het geld zullen zorgen. Die zich sterk maken om dit allemaal te bekostigen.

Ik hoop dat Trots op Nederland/Den Helder dit vanuit een positieve sfeer zal trachten te bereiken, en niet vanuit dezelfde onvrede waarmee ik een aantal stadsgenoten naar het stembureau zal benen. Dezelfde onvrede die ik heb gevoeld bij die overgrote meerderheid in deze stad, "van wie het allemaal niet meer hoeft" en dus ook niet ging stemmen.

Een houding van onvrede werkt verlammend en vergiftigend! En dan kan toch niemand willen, volgens mij.