Een droom
22/02/2010
Een droom
Ik droomde vannacht werkelijk dat minister Halsema van economische zaken te grazen werd genomen door de totale oppositie van het eerste kabinet Wilders. Waar het precies over ging, kon ik niet helemaal volgen. volgen. Zo op het eerste gezicht leek het te gaan om het bekende welles-nietes spelletje dat we zo goed van de politiek kennen.  
Wat me van deze droom op mijn netvlies staat gebrand, is het verbijsterde gezicht van minister Halsema. Na urenlang doorgezaagd te zijn, rest slechts nog de ontluistering. Alsof ze in de spiegel keek van een tijd die lang achter haar lag.

Premier Geert keek stuurs voor zich uit. Reageerde niet op aantijgingen van de oppositie en ondernam evenmin enige actie om minister Halsema te beschermen.
Fractievoorzitter Agema van Geerts' partij probeert nog een ultieme poging om het gedag van haar partijgenoot te bagatelliseren, maar geeft het dan ook op.

Waar mee ik maar wil zeggen dat gedrag dat we de afgelopen week op televisie hebben mogen aanschouwen van alle tijden is. Ze is partij-onafhankelijk en heeft niets te maken met idealen waar anders zo hoog over wordt opgegeven. Het heeft alles te maken met menselijk gedrag. Het kleeft aan ons. Voer voor antropologen.

Met zijn allen iemand opjagen en vervolgens lang en pijnlijk afmaken. En na afloop roepen: had hij het maar eerder moeten opgeven. Had hij zich maar niet zo verzet. Ja ja. Er breken nog moeilijke tijden aan. Let op mijn woorden.