David en Goliath
16/02/2010
David en Goliath
Het is roerig in de politiek. Het zijn niet alleen verkiezingen, maar het is kennelijk ook tijd voor het slachtofferen en het afrekenen. Daarbij wordt de bal altijd op de man gespeeld. Opportunisme? Zeker. We zien het gebeuren, weten waarom het gebeurt en doen er niets tegen. 
Dit keer is het wethouder Boskeljon. Hij heeft ondermeer de ontwikkeling van de binnenstad in zijn portefeuille. Hij zou zich -volgens een vertrouwelijk stuk dat journalisten van het Noord-Hollands Dagblad in hun bezit hebben (waarmee meteen duidelijk is waar de opportunisme vandaan komt)- nog niet zo lang geleden onbetamelijk hebben uitgelaten tegen de directeur van Zeestad. (kijk even op www.zeestad.nl). Dezelfde wethouder scheen ook iemand aan zijn overhemd te hebben getrokken en hem in harde bewoordingen te hebben toegesproken.

Los van het feit of dit nu waar is (en laten we aannemen dat dit inderdaad zo is) ben ik de afgelopen jaren veelvuldig getuige geweest van het feit dat wethouder zijn in deze stad een hondenbaan is. Toen in 1998 duaal zijn intrede deed en de raad het college op grotere afstand van elkaar zijn komen te staan, is het geruzie pas echt goed losgebarsten.

De wethouder wordt niet zonder meer vertrouwd. Waar vroeger de relatie tussen de wethouder en de fractie van zijn of haar partij iets vanzelfsprekends was, is dit vandaag de dag niet gewoon meer. Hoe dat komt? Macht misschien. Persoonlijk gewin. Gebrek aan vertrouwen. Wie zal het zeggen?

Een stad, onze stad is gebaat bij eendachtige samenwerking. Daarvoor is vertrouwen nodig. Dan mag je Boskeljon morgen naar het schavot leiden. Maar morgen wordt ook zijn opvolger standrechtelijk gefusilleerd. Daar durf ik vergif op in te nemen. Wordt vervolgd.