Zelfvertrouwen!
01/02/2010
Zelfvertrouwen!
Mijn zoon heeft afgelopen week zijn rijbewijs gehaald. In EEN keer. Een enorme prestatie, zeker als je je bedenkt dat het met zijn brommer-rijbewijs een jaar of drie geleden niet echt lukte. Deze keer ging het goed. Het is prachtig om zo'n knul te zien beweren dat het hem in een keer zou lukken. En zie: zijn rose kaartje kan hij deze week van het gemeentehuis halen. 
Wij zijn thuis opgeroeid zonder automobiel. Mijn vader beweerde altijd dat zijn luie oog hem verhinderde om zo'n papiertje te behalen. Ik heb hem er nooit over doorgevraagd. Sterker nog, ik heb zijn uitleg altijd zonder mankeren aangenomen. Nu, jaren later, vraag ik me af of hij misschien niet durfde. Mijn oudste broer heeft heel wat jaartjes geleden mijn vader een klein stukje in zijn auto laten rijden. Toen ze weer thuis waren lachte mijn vader enkel een beetje schaapachtig, terwijl mijn broer lachend riep dat onze vader een stilstaande auto had ingehaald.

Tot zover dan de enige bekende auto-ervaring van mijn vader. Zelf was ik er ook niet erg snel bij. Zeker, ook ik heb toen ik een jaar of 19 was gelest. Erg ambitieus ging het allemaal niet. De lessen kostten destijds bijna dertig gulden die ik liever aan muziek uitgaf. Toen de rijinstructeur van rijschool Jacob mij tijdens een van de lessen toebeet dat ik "reed als een wijf", was de maat vol.

Toen mijn vrouw en ik elkaar destijds ontmoetten, had zij pas haar rijbewijs gehaald. Van haar gespaarde geld kocht ze een okergele morris-mini. Daarin reed ze ons door stad en land bij nacht en ontij overal heen.
Later hebben we het enige tijd zonder auto moeten doen, tot het moment dat we een VOLVO 343 kochten. De rekening heb ik nog, gedateerd: 13 juli 1990. We kochten een personenauto van 3500 gulden.

Ik weet nog dat het vanaf dat moment begon te prikkelen. De lessen kostten toen 39,50 gulden. Vergeleken bij nu een schijntje, maar destijds altijd nog een fors bedrag. Het autorijden vond ik leuk en leste het liefst zo vaak mogelijk. Na 17 lessen volgde voor 50 gulden het theorie examen. Na 26 lessen volgde het rijexamen. Kosten: 180 gulden. Resultaat: gezakt. Waarom weet ik niet meer. Verzin een reden en dat was hem.

Er volgden nog 14 lessen en het examen dat deze tweede keer 160 gulden kostte.
Ik herinner me nog heel goed de spanning voor deze tweede toets. Stierf van de zenuwen, terwijl ik tijdens het examen zelf naar mijn gevoel redelijk rustig was. De examinator was een aardige kerel. We bleken op dezelfde dag jarig en dat schiep werkelijk een band. Tijdens het rijden klepten wij beiden honderduit. Na een half uurtje sprak hij het verlossende woord "geslaagd" en ik kwam zingend thuis.
Veel weet ik er verder niet meer van. Wel, dat na het examen werkelijk ieder spiertje in mijn lijf pijn deed, alsof ik van een enorme trap was gedonderd, waaruit blijkt dat er van volledige ontspanning tijdens het examen geen sprake was.

En zie, 18 jaar later fikst mijn lieve zoon het in een keer. Heel erg goed. Het behalen van het rijbewijs was voor mij niet zomaar iets. Ik had mijzelf er, op onvoorspelbare momenten lijdend aan paniekaanvallen, niet toe in staat geacht. Ik heb het toch gedurfd. Zo ook mijn zoon. Ik hoop dat het zijn zelfvertrouwen net zo'n positieve impuls geeft als het mij toentertijd heeft gegeven. 
« Naar overzicht
Portal - Zoeken - Contact