Peter Wijnants - Dagboek l Logboek

Analoge verhalen

28/12/2009

Deze week donderde zo'n beetje de hele digitale gemeenschap over de koningin heen. De majesteit heeft in haar kersttoespraak uitgehaald naar de digitale samenleving die tot vervreemding van elkaar zou leiden en vooral de individualistische samenleving zou dienen in plaats van een wereld waarin het ouderwetse nabuurschap nog iets is dat we hoog in het vaandel hebben.

De woorden warren nog niet uitgesproken, of zo'n beetje iedereen die zich voelde aangesproken (en dat waren er nogal wat) schoten allemaal in de verdediging. En niet alleen de zichzelf overdreven serieus nemende journalisten, maar zeker ook de Hyvers en Twitteraars lieten zich niet onbetuigd. Beatrix weet niet waarover ze spreekt.

Vooropgesteld dat ik geenszins de bedoeling heb om onze koningin te verdedigen, is het natuurlijk niet zo dat ze niet weet waarover ze spreekt. Ze is goed ontwikkeld en kan het zich niet veroorloven om op welk gebied dan ook achter te blijven.
Maar het kan best zijn dat zij zelf de digitale snelweg het liefst mijdt. Maar goed, dat bedenk ik zelf, dus is het koffiedik kijken.

Natuurlijk heef al die communicatie via internet gewoon voordelen. Het zijn er legio, die hoef ik hier niet te noemen. Maar nadelen zijn er ook. Ook op het gebied van digitale communicatie treedt verruwing en vervlakking op. Het is kolder om te denken dat het geweldige internet alleen maar voordelen heeft. Ook internetten leidt tot eenzaamheid. En tot onbegrip. En tot verwarring. En tot misbruik.

Ik herinner me dat ik een jaar of tien geleden in het verenigingsleven zat, en met ene aantal medebestuurders met wie ik het overigens buitengewoon goed kon vinden, ook via ICQ communiceerde. Chatten, bestanden uitwisselen. Dat soort dingen. Het chatten was soms helemaal niet zo'n goed idee, omdat de toon die soms stekelig was, soms volledig ontspoorde en er gewoon klappen vielen. In overdrachtelijke zin dan.

De nuance die je normaliter in een gewoon gesprek door middel van luisteren, mimiek en intonatie hebt was volledig zoek. En natuurlijk gaat dit niet over ons beschaafde mensen, die een ander altijd heel goed begrijpen, die de toon kunnen zetten en die van een ander heel goed kunnen plaatsen.

Gelukkig gaat het niet over ons. Het gaat over anderen.
Beatrix had het dus over anderen.
En niet over ons.
Dat is een opluchting!

« Naar overzicht