Peter Wijnants - Dagboek l Logboek

Levenslang

22/12/2009

Straks naar de supermarkt. Dat zal met de naderende kerstdagen in het vooruitzicht, geen onverdeeld genoegen zijn. Hele gezinnen bewegen zich redelijk geïrriteerd tussen de schappen door, op zoek naar dat ene stukje culinair hoogtepunt dat aan de kerstdis natuurlijk niet mag ontbreken.

k vind in tegenstelling tot veel seksgenoten, het boodschappen doen niet zo erg. Neem er rustig te tijd voor en verwonder me in wat er in feite allemaal zo te koop is. Daar komt bij dat ik koken heel leuk vind en is boodschappen doen een deel van het proces.

Wat mij verbaasd zijn al die sacherijnig koppen. We vergaan in de overdaad die dan kennelijk leidt tot impliciete consumptie allergie dat zich dan vertaalt in pissig rondlopen. We hebben alles maar beleven er geen plezier aan. Mag ik het dan zo samenvatten?

Donderdagavond laat zitten we weer met zijn allen op ons paasbest in de kerstnachtmis om naar het verhaal over de pasgeboren Jezus te luisteren. (waarom heet het eigenlijk paasbest terwijl het kerstmis is? Niet over nadenken) Maar dringt de volheid van wat er gezegd wordt tot iemand door? Vormt ieder gezin op dat moment dan ook de herberg voor wie er plaats is voor een arme sloeber uit de eigen omgeving? Of doen we alleen open voor iemand van onze eigen kleur?

Robert Long vatte het destijds allemaal prachtig samen in het lied "Levenslang"
Op zaterdag de supermarkt, je gooit je auto vol met eten 
Met nootjes, kaas en Franse wijn 
Om in het weekend je mislukking weg te vreten 
En zo te wennen aan de pijn,
dat je niet bent die je wou zijn  

Voor de waarheid kun je dikwijls nog je ogen sluiten 
Voor herinneringen niet, die sluit je nimmer buiten 
Die neem je mee je leven lang 
Want die bezit je onder dwang 
Levenslang

Een mooie kerst allemaal.

« Naar overzicht