Dagboek l Logboek
Boekenplank
de wereld vandaag
Noorderhaven
Kroniek van een voorvader
Het Archief
@Twitter
Real time Facebook!
Peter op de radio
Gastenboek
Contact
Een geïdealiseerde vader
11/12/2009
Ergens in de verslag dat een psychotherapeut ooit aan mij schreef, sprak hij over het feit dat ik in zijn ogen mijn vader idealiseerde. Bij het lezen van deze kwalificatie heb ik mijn wenkbrauwen toch even moeten fronsen, want zet ik de goede man nu echt op een voetstuk. En aan de andere kant, mocht dit nou helemaal zo zijn: nou en? So what?
Mijn vader was tijdens zijn aardse leven en nu erna, voor mij een belangrijke en bijzondere man. Ik hou van hem en wij verstonden en verstaan elkaar goed. Zeker de laatste twintig jaar van zijn en mijn leven waarin de verstandhouding groeide naar een bijzondere band tussen zoon en vader en andersom. Zijn dagboek lezend, zie ik hoezeer we op elkaar lijken. Hoe verdriet de twijfels met elkaar zijn verweven en hoe verlangen en teleurstelling geaard zijn. Ik zou het symbiose willen noemen. De afstandelijke therapeut heeft het dan over idealiseren.
Accepteer ik kritiekloos mijn vader? Ik denk het wel. Er zullen in mijn jeugd best momenten zijn geweest waarin het contact op momenten minder prettig was. Maar dat is niet hetgeen dat ik mij herinner. Dat ik ook niet wat ik mij wil herinneren. Het gevoel is goed.
Doe ik de dingen dan precies zoals mijn vader deed of zou doen? Zeker niet. Wat ik lees in zijn dagboek staat soms haaks op hoe ik het doe. Als ik zie dat zijn weg op een bepaald punt dood loopt kan dat juist een aanleiding zijn om het anders te doen. Anderzijds zijn er ook zaken die hij heeft ondernomen en die tot teleurstelling hebben geleid die niet te veranderen zijn. En natuurlijk zijn er ook dingen die ik precies zo doe. Geen kwestie van ratio, maar de symbiotische erfenis met je hart accepteren.
Breng mij terug bij het uitgangspunt: idealiseer ik nu of niet. De mening van de hulpverlener maakt eigenlijk niet uit. Anderzijds kan ik niet zo goed tegen in mijn ogen verkeerde vooronderstellingen. Misschien is hier wel de les dat ik mij niets aan moet trekken van wat anderen van mij vinden. Er valt genoeg te ontdekken in dit leven en dat kan alleen maar door mijn eigen spelregels te volgen.
« Naar overzicht
» Hij kan altijd thuis komen
» Altijd bij mij
» De kracht van het moment
» Achter de dingen
» Jaap
» Regeren is vooruitzien
» Een droom
» Toeval
Meer vertellingen »
» Stilte
» Tegenstellingen
» Eigen verantwoordelijkheid
» Verouderde vormen
» De Hazenvanger van Hamelen
» Verbondenheid
» Mooie Ziel
» Klaaglied om Agnes
Meer berichten »
» Verbondenheid
» De route van verstand en hart
» Een persoonlijke opdracht
» De oogst
» Het beeld van toen
» Wat is wijsheid?
» Ken je grens
» Betrokkenheid
Meer wijsheden »
» dromen
» Wachten
» Ken je mij?
» Het dunne ijs
» Anne
» Een stap
» Stroperigheid
» Wir
Meer beelden »
» uiteindelijk
» Een snoer van woorden
» Mijn zoon
» Vuiligheid
» Herdenken in onschuld
» Greet
» Moderne opvoeding
» Zembla
Meer over de schrijver »
Portal
-
Zoeken
-
Contact