Het interne kompas
03/12/2009
Het interne kompas
Geloven in jezelf
Geloof in jezelf is voor iedereen belangrijk. De een heeft er geen moeite mee terwijl de ander een voortdurende worsteling heeft om zichzelf enigszins te kunnen accepteren. Geloof in jezelf maakt deel uit van dat deel van een mens dat je als kompas kunt beschouwen.
 
Een mens is een complex wezen. Neem nu het kompas. Om maar enigszins te kunnen navigeren heb je,  net als bij een schip, in dit leven ook een kompas nodig. Om je weg te kunnen vinden op de woelige baren van dit bestaan.
Een scheepskompas ziet er niet heel ingewikkeld uit, maar herbergt een stuk fijnzinnig ontwikkeld mechaniek.
Ook het kompas dat ieder mens in zich heeft, is buitengewoon complex en moet, wil het zijn taak goed kunnen verrichten, ook heel fijnzinnig ontwikkeld zijn.

Een belangrijk deel van de techniek van zo'n Kompas bestaat uit wat wij zo prachtig aangeven als 'fingerspitzengefühl' als intuïtie. Niemand kan zeggen of iets goed of fout is. Dat kun je alleen zelf.

Deze week had ik via Twitter een gesprek. Iemand twitterde:

Zo jammer dat je geld nodig hebt om te leven. Ik kan allemaal leuke, zinvolle dingen bedenken om te doen, maar hóe als het niets oplevert?


Ik antwoordde:
eh.....Ziet naar de vogelen des hemels: zij zaaien noch maaien en zamelen niet in schuren op,en uw hemelse Vader voedt ze. Zijt gij niet veel meer waard?"

De reactie daarop
Maar op de een of andere manier blijkt dat in het echte leven toch wat minder praktisch. :-s

En ik:
Dat denk ik dus niet. Wij maken het ingewikkeld. Wij ervaren het ook te ingewikkeld. Dat doen we zelf. Daar kiezen we voor.

Waarop mijn gespreksgenoot weer twitterde:
Oké.. maar ondertussen zitten we wel in die maatschappij natuurlijk. Doe het dan maar eens anders. Eten moet je toch.

Ze heeft wel gelijk. Maar toch: wat heb je nou aan je gelooft op een moment waarop je dat kunt toepassen, vervolgens afhaakt?

Een flink aantal jaren geleden zei ik tegen Rikkert Zuiderveld toen we met een grote groep jongeren aan het zingen waren in de bossen van Paasloo: "Jullie hebben het hier een stuk makkelijker dan wij. Jullie zitten ver van alles af en hebben niet zoveel prikkels als wij die in de bewoonde wereld, in het volle leven vrijwel voortdurend in de verleiding komen om vooral niet met God bezig te zijn."
Ik vond dat ik toen wel gelijk had. En nu nog wel, maar wat ik toen niet wist, is dat ik levenservaring opbouw en een eigen verantwoordelijkheid heb. Deze twee ingrediënten kan ik toevoegen aan mijn eigen kompas.

Ik hou er niet van, zoals veel christenen plachten te doen, is om iedere twijfel te beantwoorden met bijbelteksten. Je moet niet alle twijfel en onrust maar wegredeneren. Iemand heeft ingrediënten nodig om zijn eigen kompas te kunnen bouwen en vervolgens kan je de bijbel gebruiken om het instrument te ijken. Daarbij is het belangrijk dat je datgene dat er staat, ook daadwerkelijk kunt internaliseren. Dat je het kunt begrijpen, met je hart aanvaarden en het vervolgen je eigen maken. Anders blijft het de waarheid van de een tegen de waarheid van de ander.

Een wijze les. Ieder heeft zijn eigen verantwoordelijkheid. Je weet zelf het beste wat bij je past of wat er voor jou waar is. Ik geloof niet (meer) in een collectieve waarheid. Die bestaat niet voor mij. Ik geloof in mezelf, in mijn eigen rol en taak. Ik geloof in het horten en stoten en in het vallen en opstaan. Ik geloof dat ik er mag zijn.

Mattheus 6: 30 - 34. "Indien dan God het gras des velds, dat er heden nog is en morgen in den oven geworpen wordt, zo kleedt, zal Hij het u niet veeleer doen, kleingelovigen? Zegt dan niet in uw bezorgdheid: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want naar dat alles zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet wel dat gij dat alles nodig hebt. Zoekt eerst zijn Koninkrijk en de gerechtigheid die Hem behaagt, en dat alles zal als een toegift u geschonken worden. Weest dan niet bezorgd voor morgen; morgen mag voor zichzelf zorgen! Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen plagen."