dromen
10/07/2010
dromen
Soms droom ik over mijn vader. Bijna altijd in relatie tot het huis waar wij als gezin hebben gewoond. Een enkele keer spreekt hij met mij. Ik weet dat hij dood is en in mijn droom dan ook weer niet. Het is een beetje paradoxaal allemaal. Vaak zwijgt hij ook en speelt een minder prominente rol op de voorgrond.
 
Wachten
27/06/2010
Wachten
Wachten. Wachten waarop? Ik wacht op mijn vriendin die me zo komt halen. Maar de andere oude mensen die ik zie in de hal van het verpleeghuis, waarop wachten zij? Op de dood, de verlossing of op bezoek van een familielid dat misschien helemaal niet komt. Het is zondagmorgen, bijna dertig graden tussen een grote groep ouderen die inmiddels een respectabele leeftijd hebben bereikt.
 
Ken je mij?
31/05/2010
Ken je mij?
Ken je mij? Wie ken je dan?
Weet jij mij beter dan ik?
Ken je mij? Wie ben ik dan?
Weet jij mij beter dan ik? 
 
Het dunne ijs
17/05/2010
Het dunne ijs
Sjonge, het kan verkeren in de politiek. Dat het leven grillig kan zijn, wist ik al, maar dat het ijs zo dun is dat je er ieder moment doorheen kunt zakken, bewijst de situatie rondom Jack de Vries maar wel weer. Het leven is kwetsbaar, relatief en bovenal levensgevaarlijk. 
 
Anne
04/05/2010
Anne
 De Tweede Wereldoorlog loopt, als het ware als een rode draad door mijn leven. Niet dat ik deze oorlog heb meegemaakt: ik ben van na deze periode, maar wij (mijn zus, broers en ik) zijn wel grootgebracht met verhalen over deze tijd. Met name onze vader heeft ons tijdens zijn leven het nodige trachten bij te brengen. En altijd volgden daaruit dan belangrijke levenslessen.
 
Een stap
20/04/2010
Een stap
Soms kan ik erg gefascineerd raken door de loop van de dingen in het leven van mensen. Kennelijk ben ik niet de enige, want de groep die graag wil weten wat er van voormalig klasgenoten is geworden, is immens groot.  
 
Stroperigheid
07/04/2010
Stroperigheid
Het is geen publiek geheim dat ik me stoor aan de wijze waarop de zaken binnen het onderwijs, de gezondheidszorg en binnen de overheid geregeld zijn. Het gaat steeds meer om de procedures dan om de mensen. Hierdoor kan er vrijwel niets meer zomaar kan worden geregeld met elkaar.  
 
Wir
28/03/2010
Wir
Heimkehr in wohlbekannten Wegen,
Ich schließe die Wohnungstür auf.
Sie kommt mir kaum noch je entgegen,
Schaut kaum von ihrer Arbeit auf.
Und es gibt nichts zu sagen,
Und es gibt keine Fragen
Und auch keine Antwort darauf.